Vorig jaar maakte ik in de les 3 rokjes, van 2 ben ik heel tevreden en die draag ik vaak, maar het laatste is nog niet uit de kast geweest.
De eerste is een satijnen stof, heerlijk om te dragen, om hel om mee te werken! De stof wou niet blijven liggen tijdens het tekenen, knippen, naaien... Ik heb toen een paar keer gezegd dat ik nooit nog met zo'n stof zou werken. Ondertussen heb ik al veel plezier aan het rokje beleefd en zit het maakproces al wat verder weg in mijn gedachten.
De stof komt van Max Bloch en de rits en voering van Veritas.
Het tweede rokje is een iets klassieker model in een stevige, zwarte stof. De benaming van de stof ken ik niet, maar het kreukt bijna niet en blijft altijd mooi in vorm. Ideale rokjesstof.
Het is een recht model, vertrokken vanaf een Burda-patroon, maar eigenlijk blijft er van het oorspronkelijke patroon niets over. Het is volledig op maat getekend, achteraan heeft het een split (dat was de eerste keer dat ik een split maakte en dat was gemakkelijker dan ik vooraf dacht!)
De stof komt van Max Bloch, de rits en voering van Veritas.
Het derde rokje deed ik vandaag voor het eerst aan (enkel om de foto te nemen). Om één af andere reden voel ik mij er niet goed in, het maakt me nog breder dan ik al ben. Het stofje, de stolpplooi en de oranje paspel vind ik nog steeds mooi, maar niet als ik het aan heb.
(Dit is de meest flatterende foto, in geval jullie willen zeggen: het valt toch mee ;-))